غم دل

گفتم بمان بهر خدا ...گفتی خداحافظ

گفتم ببر با خود مرا ... گفتی خداحافظ

گفتم تو از من در مسیر روشن پیوند

آخر چه دیدی از جفا ... گفتی خداحافظ

گفتم نمیخواهی مرا؟! باشد..نخواه..اما

ایکاش میگفتی چرا...گفتی خداحافظ

گفتم برو ! باشد ! خدایارت... به دیدارت

می آیم .. ام کی؟ کجا؟گفتی خداحافظ

ای وای از دلبستگی ... ای داد از عادت...

معتاد خود کردی مرا گفتی خداحافظ

خداحافظ  ... همين حالا همين حالا که من تنهام
خداحافظ ...به شرطي که بفهمي تر شده چشمام

خداحافظ کمي غمگين به ياد اون همه ترديد
به ياد آسموني که منو از چشم تو مي‌ديد

اگه گفتم خداحافظ نه اينکه رفتنت ساده است
نه اينکه ميشه باور کرد دوباره آخر جاده است

خداحافظ واسه اينکه نبندي دل به روياها
بدوني بي تو و با تو همينه رسم اين دنيا خداحافظ
خداحافظ... خداحافظ ... همين حالا ...

(...)عزیز دوستت داشتم اما ..............

فقط می تونم برات ارزوی خوشبختی کنم وبگم

خدا حافظ

از تو باید می گذشتم ولی افسوس نتونستم
تو عروسک بودی و  من آخر قصه دونستم
تو وجود خالی تو جز دروغ هیچی ندیدم
کاش  می شد به این حقیقت پیش از اینها می رسیدم

سوختمو سوختم  و ساختم 
هرچی داشتم به پات باختم
کاش تو رو از روز  اول مثل امروز می شناختم
آخه عشق یعنی شکستن 
عاشقانه سر سپردن
دل  سپردن به سرابه
که از سکوت خویش مردن

یه روزی یه روزگاری حرف  بین ما نگاه بود
عشق و نقاشی می کردیم
نقش ما خورشید و  ماه بود
بعد از اون واژه نوشتیم
جمله مون ستاره چین بود
مثل دریا  آبی بودیم
معنی زندگی این بود
معنی زندگی این بود.........

سوختمو سوختم و ساختم  
هرچی داشتم به پات باختم
کاش تو رو از روز اول مثل  امروز می شناختم
آخه عشق یعنی شکستن 
عاشقانه سر سپردن
دل سپردن به  سرابه
که از سکوت خویش مردن................

 

به سوی تو، به شوق روی تو

به طرف کوی تو

سپیده دم آیم

مگر تو را جویم

بگو کجایی؟



نشان تو گه از زمین گاهی

ز آسمان جویم

ببین چه بی پروا

ره تو می پویم

بگو کجایی.....



کی رود رخ ماهت از نظرم

به غیر نامت کی نام دگر ببرم

اگر تو را جویم

حدیث دل گویم

بگو کجایی؟



به دست تو دادم

دل پریشانم

دگر چه خواهی

فتاده ام از پا

بگو که از جانم

دگر چه خواهی



یکدم از خیال من

نمی روی ای غزال من

دگر چه پرسی ز حال من



تا هستم من

اسیر کوی توام

به آرزوی توام

اگر تو را جویم

حدیث دل گویم

بگو کجایی؟



به دست تو دادم

دل پریشانم

دگر چه خواهی

فتاده ام از پا

بگو که از جانم

دگر چه خواهی

ادامه مطلب

دلم نوشت امون بده

اگر چه زشت امون بده

بذار بیام جهنمم

میشه بهشت امون بده

امون بده فقط یه بار

این لحظرم دووم بیار

گناه نمیشه مهلتی به من بدی بزرگوار

بزرگوار امون بده

فقط یه بار امون بده

امون بده

بالی تا اسمون بده

همون بالا باش

بی دروغ نشون بده

نگو تو کو     خونه کو

گل پرای پونه کو

نگو سوختیم من وتو

اون که می سوزونه کو

نگو بسه به یه آها

فرصت ماه نگاه

برای یکی شدن

دستات بده به من

قسم به عشقمون قسم
همش برات دلواپسم
قرار نبود اینجوری شه
یهو بشی همه کسم

راستی چی شد ، چه جوری شد
اینجوری عاشقت شدم
شاید میگم تقصیر توست
تا کم شه از جرم خودم


به ملاقات آمدم ببین که دل سپرده داری
چگونه عمری از احساس عشق شدی فراری
نگاهم کن دلم را عاشقانه هدیه کردم
تو دریا باش و من جویبار عشقو در تو جاری

من از پروانه بودن ها
من از دیوانه بودن ها
من از بازی یک شعلهٔ سوزنده که آتش زده بر دامان پروانه نمی ترسم

من از هیچ بودن ها
از عشق نداشتن ها
از بی کسی و خلوت انسانها می ترسم


من از عمق رفاقت ها
من از لطف صداقت ها
من از بازی نور در سینهٔ بی قلب ظلمت ها نمی ترسم

من از حرف جدایی ها
مرگ آشنایی ها
من از میلاد تلخ بی وفایی ها می ترسم

راستی چی شد ، چه جوری شد
اینجوری عاشقت شدم
شاید میگم تقصیر توست
تا کم شه از جرم خودم

چه ساده عاشق شدم .. چه ساده دل را باختم چه ساده به من می خندند ... چه ساده از کنار حرفهایم می گذرند به من می خندند چون عاشق دلداده ام. به من می خندند چون نمیدانند داغی به نام عشق بر روی این دل من خورده است به من می خندند چون از سر عشق دیوانه شده ام به من می خندند چون بی دلیل اشک میریزم گفتم بی دلیل؟!!! اشتباه بود دلیل دارد آن هم ترس است دلیلش ترس از این است که روزی نکند کد خدا عشقم را از من بگیرد التماسش را می کنم به من می خندند چون دیوانه وار نام او را بر زبان می آورم به من می خندند و میگویند دیوانه است رهایش کنید خطاب به آنان میگویم ای بنده های خدای من من دیوانه نیستم تنها جرمم دلدادگی است نام عاشقی را با دیوانگی در هم نکوبید بغض میکنم و میگویم : عاشق حرمت دارد عشق حرمت دارد چرا حرفهایتان از نیش عقرب بد تر است؟ عیبی ندارد بخندید ولی من آن روزی را می بینم که به درگاه خدای مهربان می روید می روید و زار زار گریه میکنید التماسش را می کنید که عشق را از شما نگیرد ولی آن موقع هست که من دست بر روی شانه هایتان میگذارم و نوازشتان می کنم به چشمهایتان نگاه میکنم و واژه ی مقدس عاشق را بر لب جاری میکنم و میگویم : به جمع عشاق خوش آمدی دوست من اولین درس عاشقی : اگر کسی به تو گفت دیوانه عصبی نشو .. بدان دیوانگی انتهای عاشقی نیست بدان ارزشش بالاست می دانم به حرفهایم میخندید ... بخندید... بخندید.... بخندید..